( از اسباب خوشبختى مرد اين است كه داراى سه چيز باشد ) 207 - امام زين العابدين ( ع ) فرمود : از موجبات خوشبختى مرد اين است كه بازرگان شهر و ديار خودش باشد و آميزش با نيكان نمايد و فرزندان مددكار داشته باشد . ( دعاى سه نفر مستجاب نيست ) 208 - وليد بن صبيح گويد : در محضر امام صادق ( ع ) بودم و طبقى خرما نزد آن حضرت بود گدائى آمد حضرتش خرما داد سپس گداى ديگرى رسيد حضرت خرمايش داد سپس گداى ديگر آمد به او هم خرما داد سپس گداى ديگر آمد فرمود : خداوند گشايشى بكارت دهد ، سپس فرمود : اگر مردى سى هزار و يا چهل هزار ثروت داشته باشد و بخواهد همهء ثروت خود را در راه حق تقسيم كند و هيچ براى او نماند ميتواند ولى بىچيز ميگردد و از آن سه گروهى مىشود كه دعايشان بسوى خودشان باز پس آيد گويد : عرض كردم : قربانت شوم آنان كيانند ؟ فرمود كسى كه خداوند عز و جل ثروتى به او روزى فرمايد و او همه را در راههاى خير به بخشد سپس دعا كند كه بار الها روزيم بده ، خداى عز و جلاش فرمايد مگر روزيت نداده بودم ؟ و مرديكه بر زنش ستم مىكند و نفرينش مينمايد به او گفته شود مگر اختيارش را بدست تو نسپرده بودم ؟ و مردى كه در خانه اش نشيند و دنبال كار و كاسبى نرود سپس دعا كند كه